Biblioteca do CMUS de Lugo

58 Rue Cardinet

2012-02-22T16:37:00.000+01:00

Empregando un termo familiar: as publicacións no Blogue camiñan Adagio sostenuto. O caso é que andamos novamente por aquí.
Todos os anos hai unha chea de aniversarios para celebrar relacionados coa música, dos que, todo hai que dicilo, na Biblioteca nos ocupamos de maneira moi irregular. Onde quedou Liszt no 2011? Pero nada de chorar, e a traballar!
Este 22 de Agosto fará cento cincuenta anos do nacemento de Claude Debussy, xa sabedes, o pai do Impresionismo musical (a pesar de que a el non lle chistaba moito este termo). Así que este aniversario é unha boa ocasión para lembrar a este persoeiro que sen dúbida está na primeira división da historia da composición musical. Debussy foi un deses que, cunha boa orella no peto e a non desprezable formación do Conservatorio de París, marchou polas terras do sistema tonal que aínda quedaban sen coñecer. A crónica da viaxe levou o título de Preludio á sesta dun fauno, ou se cadra O Mar.
Así que aquí vai unha entrada con algúns recursos que andan pola Rede. Os documentos que atopamos na Europeana; os manuscritos dixitalizados da Gallica, espazo dixital da Bibliothèque nationale de France; os tres podcast do programa La biblioteca verde de Radio Clásica de RTVE adicados á relación de Debussy e a poesía da súa época; outro podcast, do programa Proscenio, tamén da Radio Clásica, acerca da música incidental O martirio de San Sebastián.
Na nosa biblioteca, instalamos unha pequena mostra cos materiais que se atopan no noso catálogo.
Déixovos co manuscrito do poema sinfónico O Mar que está dixitalizado na Gallica. Se pensamos nas condicións nas que se atopan estes documentos nas bibliotecas en canto á conservación e ao seu acceso ―que as veces mesmo nin é posible―, a dixitalización que de maneira xeral estase a facer destes materiais é sen dúbida unha achega tecnolóxica de moito interese.

O de 58 Rue Cardinet? Pois o enderezo de Debussy en París nos primeiros anos do pasado século.

Ata outra!

O que teño que aprender, dacordo. E o que quero aprender?

2012-01-11T12:49:00.001+01:00

(Se cadra isto pode resultar algo transgresor, pero está nos manuais pedagóxicos, non invento nada.) Cando os docentes levamos a cabo unha escolma de contidos no momento de programar a nosa labor pedagóxica, moi poucas veces consultamos aos rapaces acerca dos seus intereses, das súas inquedanzas. É certo, nós somos os que sabemos verdadeiramente os contenidos precisos cos que acadar os obxectivos propostos; pero tamén é certo que non respostar axeitadamente o interés dos nosos alumnos e alumnas é semellante a esnaquizar eses brotes de afección (no noso caso pola música) que co transcorrer do tempo fructificarían abundantemente. Dito doutro xeito, dende o punto de vista do alumno: «o que teño que aprender, dacordo. E o que quero aprender?» O caso é que, desfrutemos da ensinanza que sexa (cunha porcentaxe máis ou menos elevada de contidos impostos), a biblioteca sempre será un lugar de aprendizaxe no que a escolma de contidos dependa só dos intereses de cada un de nós. Así que aquí vos deixo esta primeira entrada do ano ao xeito de reflexión sobre a nosa práctica docente e a función das bibliotecas, sexan públicas ou escolares. E para ilustrar, un vídeo publicado pola New York Public Library na súa canle en YouTube; nel podedes ver e escoitar (en inglés, ánimo que así practicades!) como algúns rapaces falan do que a biblioteca significa para eles. «O que quero aprender, e non o que teño que aprender!» O título desta entrada é unha das cousas que expresa unha das rapazas do vídeo!

Ata outra!

Corno di ..., un tipo de clarinete

2011-12-04T16:31:00.001+01:00

Unha das cuestións (a 4 horizontal) que atopamos na primeira encrucillada de este curso! Xa andamos de novo por aquí con estes pasatempos que agochan sempre un feixe de cuestións musicais de interese. Cal sera ese clarinete chamado Corno di ...? Quen sería ese compositor e violinista pontevedrés nado en 1892? ¿Cal é ese sitema de afinación tan empregado nos nosos intrumentos? Aprender estas cousas sempre vai ser cousa boa.

Xa vamos, xa vos falamos do agasallo! Nesta primeira encrucillada sortearemos o moderno rato «wireless» que podedes ver na imaxe! O sorteo está programado para o Xoves 26 de Xaneiro ás 19:15, coma sempre na entrada do Conservatorio. Lembrade que para participar só é preciso que escribades o voso nome no papel da encrucillada (despois de resolvela, desculpade a aclaración!) e botalo despois na caixa que temos para isto na Biblioteca. Aquí vos vai a ligazón para descargala!

Un saúdo!

COMING SOON

2011-11-28T11:16:00.001+01:00

Isto xa parece unha sala de cine anunciando, non sei, un novo film de Godzilla?
Non, só se trata da publicación da Programación da Biblioteca para este xa algo avanzado curso.
Despois de darlle non poucas voltas ao calendario, aquí vos presentamos con lugar, data e hora as actividades que nos propuxemos para este ano. É ben certo que unha programación concreta en canto a lugares, datas e mesmo horas é sempre algo obrigado se desexamos unha axeitada organización. Non é boa cousa que parte da nosa comunidade escolar descoñeza, por exemplo, se este ano vai haber «Cóntamo con tempo», e se o vai haber, onde, cando e a que hora. Así que aquí vai o documento, que esperamos ademais publicar de diferentes maneiras: nunha ligazón nesta entrada, e de maneira permanente na columna da dereita. A versión dixital correspóndese co cartel que xa está colgado no centro.

Ata outra!

2011-11-24T13:26:00.000+01:00

(Uf! Imos ver como vai esta nova andaina; fai un ano foi preciso pausar o Blogue, e agora andamos a abrir sucursais!)
O certo e que xa hai un anaco de tempo (un bo anaco de tempo!) que a idea de estarmos en Twitter quería agromar. Sucede moitas veces: coñecemos unha nova ou unha ligazón de interese, pero non podemos publicala porque fáltanos tempo para elaborar unha entrada, aínda que esta sexa ben pobre. Así que imos tentar empregar eses cento corenta caracteres e esa inmediatez e sobriedade que caracteriza a Twitter para resolver esta circunstancia.
Con este segundo espazo na Rede poderemos, ademais, engadir unha segunda lingua: o castelán. Nós agardamos que Twitter sexa para nós un vehículo que nos leve moi lonxe entre os espazos musicais, académicos e bibliotecarios que se atopan na Rede. Para isto, sen dúbida, o castelán é unha ferramenta moi versátil ao empregala varios centos de millóns de persoas.
Ademais de poder ler os nosos tweets na páxina mesma de Twitter, podedes atopalos tamén incrustados na barra da dereita aquí no Blogue, ou integralos, por exemplo, no voso tuenti.
Pouco máis queda, repetir o escrito no paréntese do principio: imos ver como vai esta nova andaina! e mencionar a orixe da moi orixinal imaxe que ilustra a entrada. Trátase do traballo Everything Ages Fast, da axencia de publicidade brasileira Moma Propaganda.

Un saúdo!

Unha tarefa nunca desexada!

2011-11-18T17:15:00.000+01:00

Nestas mesmas datas, hai setenta e cinco anos, os traballadores e traballdoras do Museo do Prado e da Biblioteca Nacional atopábanse cunha circunstancia que nunca desexaran: os bombardeos que se estaban a producir na capital.

O 16 de Novembro de 1936 ao patrimonio do noso principal museo engadíanse unhas singulares obras de arte, do arte de esnaquizar á xente: espléndidas bombas, algunhas de varios centos de quilos, outras máis pequenas, outras moito máis pequenas, pero incendiarias.
Esta entrada non vai ter cor política algunha. Non se trata diso. Só quero lembrar o traballo de conservación do noso patrimonio cultural —libros, pinturas, documentos, etc.— levado a cabo por uns cantos traballadores responsables da súa labor. Estes, en ocasións ao marxe das súa ideoloxía particular, desenvolveron unha tarefa nunca desexada pero, se cadra, necesaria.

É certamente moi difícil atopar un adxectivo que encaixe axeitadamente con esas escenas que recollen os libros de Historia; Velázquez, Goya ou Durero viaxando en camións militares a trinta quilómetros por hora ata Valencia.
Nesta pequena lembranza déixovos unha ligazón, á exposición Arte Protegido que se levou a cabo no Museo do Prado en 2003 e que pode visitarse aínda na Rede; e a un moi interesante podcast de RTVE correspondente ao programa Documentos, emitido o 15 de Maio do pasado ano.

Ata outra!

Non teñen sona, pero sen eles isto non soa!

2011-11-11T19:40:00.000+01:00

Cando asistimos a un concerto e desfrutamos dun bo anaco de música ben fresca (do pincho, como a pescada!), poucas veces apreciamos o traballo desas outras persoas que, aínda sen recibir nin un dos nosos aplausos, fan que todo ese fenómeno sonoro chegue ás nosas orellas. O seguinte exemplo levaranos ao corazón desta entrada. Pensemos na actuación dun pianista. Oh! que interpretación! Que profesional! Pero, que me dicides dese outro profesional que algunhas horas antes e tamén cunhas mans moi destras transportaba os máis de trescentos quilos do instrumento? Unha actuación tan sobresaínte, que o aparello presentábase ante o público limpo, sen rabuñadura algunha e coa afinación sen variar nin un só hertzio.
O caso é que un piano como xa vos dicía pesa algúns centos de quilos, e o seu transporte é unha tarefa ao mesmo tempo pesada e precisa. Un bo transportista precisa moita maña, non pouca forza e unha boa cullerada de paciencia nas longas horas na autoestrada. E todas estas características, sen dúbida, as podemos relacionar cun dos protagonistas do programa Sobre Rodas da cadea V Televisión, emitido o pasado 15 de Xullo. Trátase de Luis Sánchez, un personaxe que é difícil non ver nos arredores de moitos dos concertos da nosa comunidade cando é precisa a presenza dun piano, e ademais moi apreciado entre os nosos músicos.

Un saúdo!

24 de Outubro

2011-10-24T11:48:00.001+02:00

É certo, que se cumprísemos con todas as celebracións que cada día o noso planeta propón, non habería tempo para facer máis nada. Hai celebracións ben frikis, hainas, pero tamén hai outras que non está mal lembrar. E aquí estamos nós, porque hoxe celébrase o Día da Biblioteca. Dende o ano 1997, nesta data trátase de chamar a atención da sociedade acerca deste estupendo servizo público que, se cadra, aínda non é apreciado dabondo. Pola miña parte, compartirei con vós as dúas características das bibliotecas que máis me levan a miúdo a elas: un lugar cheo de fabulosos mestres (Bal y Gay, Ortega y Gasset, Schönberg, etc.) dispostos a ensinarme unha morea de cousas, sempre con moita paciencia e ademais de balde; e un lugar no que nós mesmos, coas desideratas, podemos facer medrar o seu catálogo. Para min, chega ben.

Eu vos deixo coa ligazón ao web do Ministerio de Cultura onde poderedes atopar o cartel que ilustra esta entrada ademais dos obxectivos desta data, e cun vídeo da canle que ten en YouTube a Biblioteca Nacional acerca desta institución (hoxe é un bo día para visitar este espazo, ainda que sexa virtualmente). Só unha cousa, en canto a esta biblioteca resulta moi interesante o texto Reflexiones literarias para una biblioteca real, do noso Martín Sarmiento (o homenaxeado en 2002 no Día das Letras Galegas), que é posible descargar dende a mediateca do web do Consello da Cultura Galega.

Un saúdo!

.odt

2011-10-20T15:18:00.001+02:00

Cando chega dende unha institución pública ao meu enderezo electrónico un arquivo coa extensión .docx, que é producido polo ben coñecido Word, o procesador de textos da suite ofimática Office, chegan tamén dúas reflexións. A primeira: por que se emprega un formato que, de non atopar outra solución, obrigaría a gastar unha boa cantidade de diñeiro para poder abrilo, habendo unha solución de balde? E a segunda: non sería mellor utilizar un formato como o pdf que non pode ser modificado?
A secuencia adoita ser esta: o usuario merca unha computadora; o usuario desexa escribir textos; o usuario, despois de preguntar, coñece Word, un programa que calquera coñecido pode instalar no disco duro e así non ter que mercar o programa orixinal, porque custa, Uf!; o usuario emprega Word e está moi contento con el (o programa sen dúbida é moi bo!); o usuario, cando precisa enviar un texto por correo electrónico non o dubida e achega o correspondente arquivo .docx; este usuario, se traballa na administración pública e ten un certo grao de responsabiblidade e entende como axeitada esta maneira de traballar, agora non é o usuario, somos os cidadáns que, como resultado, vémonos na obriga de usar Word, ou alomenos manexar, non sempre dun xeito plenamente funcional, o seu formato. O usuario, podería empregar Word dunha maneira persoal, e axudar despois a que as institucións públicas utilizaran formatos abertos, producidos por programas non de pago. Deste xeito, aforraríanse moitos cartos e moitas copias ilegais de programas.
Con todo isto non busco en maneira algunha escribir unha entrada antisistema, somentes apuntar un «facer» práctico á cuestión do intercambio e compatibilidade de arquivos. E outro apuntamento: os emregados de Microsoft e as súas familias teñen tamén que comer!
O resumo ao xeito de nova publicada estes días no xornal de Colombia Vanguardia: Este fin de semana el gobierno francés anunció que varias de sus agencias oficiales usarán LibreOffice, un proyecto basado en la famosa plataforma de aplicaciones de oficina OpenOffice, en 500 mil ordenadores con Windows a partir de este año. É natural!
Como se cadra xa sabedes, LibreOffice é unha suite ofimática de software libre, alternativa ao Office de Microsoft e ao tamén libre OpenOffice. Entre os seus aplicativos atopamos Writer, o procesador de textos da suite, que contén sen dúbida ferramentas dabondo para esta tarefa. LibreOffice ten versións para Windows, Mac ou LInux, descárgase de balde, e os seus arquivos entón si podemos compartilos sen o medo de que o receptor do arquivo non teña os recursos para abrilo.
Déixovos co vídeo promocional da conferencia do pasado fin de semana que se celebrou en París sobre LibreOffice, e cunha pregunta: o software libre, por que non?

Ata outra!

A traballar!!

2011-10-13T15:28:00.000+02:00

Os que, por razóns académicas, andades día si e día non polo Conservatorio, ben sabedes que a Biblioteca xa está a funcionar fai dúas semanas. O seu motor está pouco a pouco collendo marcha, e agardamos que chegando ao Venres da vindeira semana estea xa traballando ao cen por cen.
Vexamos, primeiro as pequenas novidades que xa podemos palpar: as novas mesas (nas que nada esvara!) e o ordenador para consultar o catálogo ou para facer pequenas consultas na Internet. Ademais, este ano o horario de apertura vai dende as catro ata as nove do Luns ao Venres, ademais de tres horas na mañá deste último día.
En canto ás actividades programadas para este curso, agardamos poñer a camiñar todas as que pouco a pouco van sendo xa «tradicionais» para nós: as encrucilladas, os talleres, as citas no Día do libro, o concurso na Primavera ou o premio Comecontos. E despois destas «clásicas» (como as do Ciclismo) temos no peto algunhas poucas ideas das que esperamos que axuden a dinamizar este benquerido espazo do centro.
Polo de agora pouco maís, Eu, como podedes ver na fotografía, puxen xa o traxe de faena. A que teño boa pinta?

Un saúdo!
(O da foto é Janus Dousa, o primeiro bibliotecario da Universidade de Leiden)

Reciclar edificios?

2011-09-22T16:04:00.000+02:00

Agrádame reciclar cousas. Máis ben diría «reutilizar», pero quedarei con «reciclar», que é a palabra que se emprega acotío. Pois si, agrádame reciclar; paréceme ben volver usar calquera cousa que semella xa aspirante ao punto limpo, pero que verdadeiramente aínda pode ser útil moito tempo.

Reciclar, ademais, é as veces un pasatempo ben xeitoso e sen dúbida unha maneira de administrar os cartos con sentidiño. Un bo exemplo o atopamos nas computadoras; a miúdo, máquinas que xa parecen estar en idade de xubilarse, poden funcionar moito tempo só substituíndo o seu sistema operativo (aquí, perdón, unha distribución de Linux é case a única solución).
Pois o mesmo pasa cos edificios. Cando se precisa un espazo para un organismo público, é certo que as veces hai que facer unha construcción nova, pero tamén é certo que hai moitos vellos, fermosos e históricos edificios que poden reciclarse para outra vez ser útiles moito tempo. Cando isto se fai, o resultado adoita ser interesante: o edificio dunha vella fábrica de cervexa ou dun hospital acollendo agora unha escola de música ou unha biblioteca. Unha mestura de tempos, espazos e funcións que é, cando menos, singular.
Imos entón ao obxecto desta entrada, que é desfrutar dun vídeo acerca do edificio da Biblioteca de Catalunya. Trátase dunha construcción do Século XV que acolleu ata o pasado século o Hospital de la Santa Creu, e que en 1931 foi reciclado polo concello da cidade de Barcelona para ser o edificio da biblioteca. E como antes xa diciamos, resulta cando menos singular observar esas salas e corredores, ocupadas no tempo por un contido (permitídeme a expresión) tan diferente.
Este reciclaxe de antigos edificios para acoller bibliotecas o atopamos noutras institucións da cidade de Barcelona. Unha das bibliotecas da Universidade Pompeu Fabra que ocupa un antigo depósito de auga (o espazo chama verdadeiramente a atención), ou unha das bibliotecas públicas da cidade instalada na antiga fabrica téxtil Vapor Vell (botade unha ollada á colección de imaxes antigas sobre a fábrica que ten a biblioteca en Flickr).
Hai que ir pechando a entrada. O resumo é o seguinte: reutilizar antes de tirar e volver facer ou mercar, é as veces unha intelixente práctica.

Ata outra!

Tarefas pendentes!

2011-09-16T23:03:00.002+02:00

Un saúdo! Xa andamos de novo por aquí; un chisco tarde pero co repouso do Verán hai que ser ben cumpridores. O caso, esta primeira entrada de Setembro é preciso adicala a dúas tarefas pendentes: a publicación do relato gañador do Cóntamo con tempo, e uns apuntamentos sobre o premio escollido para este concurso. Comezaremos polo premio. Os que estivestes no acto do pasado Xuño, lembraredes que o agasallo escollido foi unha figuriña dun merlo en cerámica da nosa, Sargadelos. Ao elixirmos o premio para o Cóntamo con tempo fumos á procura dun agasallo que ademais de xeitoso agochase certo significado. Un paxariño, neste caso un merlo, representa para nós un feixe de cousas. A súa brevedade, tanto no tempo como no espazo, que é tamén a brevedade dos microrelatos; a sinxela e brillante elegancia da súa cor, que simboliza tamén a simplicidade do exercicio de contar unha pequena historia só cun lapis e un papel sen que esta resulte vulgar. A fermosura na música do seu canto, que dicir disto? A súa presenza na nosa terra e nas letras do noso cancioneiro popular (Eu quixera ser merliño, e te-lo pico encarnado...). E para rematar, a arte da nosa cerámica, parte xa da cultura e a tradición do noso pobo. Por todo isto escollimos o merliño, que ben esperamos volva atoparse con nós como premio da seguinte edición do concurso.
E a outra tarefa pendente: a publicación do traballo gañador, escrito polo noso estudante de Tuba Denís Blanco Carbón.E ben certo que baixo unha árbore é o lugar máis axeitado para escoitar o canto dun merlo; aínda así, aquí vos deixo unha gravación deste. Mesmo pode acompañar a lectura do relato de Denís!

Ata outra!

Open publication - Free publishing - More bibliotecas

Amnistía é lectura!

2011-07-28T11:39:00.000+02:00

Non, non é unha proclama política, é a nova que recollemos acerca da acción levada a cabo pola New York Public Library; unha amnistía para máis de cen mil rapaces sancionados sen poder levar materiais emprestados a causa dos retrasos nas devolucións. Sucede que esta institución non quere que os nenos estean sen poder ler nestes meses do Verán que é cando hai máis tempo para facelo, así que aquí vai a acción: parabéns!
A nova a podedes ler no xornal El Mundo. E aproveitando que estamos a falar dunha das bibliotecas públicas máis recoñecidas do Planeta, correspóndeme ilustrar axeitadamente esta entrada. Dúas ligazóns: á galería que a NYPL ten en flickr, na que podemos desfrutar dunha morea de fotografías antigas como a que vemos á esquerda; e a ligazón á súa canle en YouTube, de onde saíu este vídeo que recolle un dos actos da celebración do cen aniversario do edificio da biblioteca, nesta ocasión a instalación (non permanente!) dunha reprodución de Nathan Sawaya dun dos leóns que están a porta do edificio da biblioteca feita con preto de sesenta mil ladrillos de LEGO. Xa veredes!

Ata outra!

As laranxas e os Ipad non se venden ben en Łódź

2011-07-19T12:27:00.011+02:00

O tempo pasa (menuda cousa obvia!). Uns músicos nos deixan e aparecen outros novos. Se consultáramos por exemplo La Voz de Galicia en Marzo de 1973, poderíamos ler a nova do concerto de Arthur Rubinstein celebrado entón na Coruña; se camiñamos ata Maio de 2010 o pianista xa non é Rubinstein, é outro chamado Lang Lang, e o seu concerto de Santiago de Compostela. E que? Pois que no eido da interpretación é importante coñecer aos intérpretes de agora e aos de antes. E para que? Para ser quen de avaliar (desculpade a palabra) con verdadeira exactitude a calidade interpretativa.
E aquí imos nós, unha biblioteca, a presentar o agora e o antes da interpretación pianística para que vós fagades (se é posible) unha máis axeitada opinión das cousas. E que claro, un rapaz que toca Chopin cunha laranxa, Rimsky-Korsakov cun Ipad, todo a fume de carozo, e ademais engade xestos e ademáns, podería confundir algo os nosos hemisferios cerebrais. Por todo isto, aquí vos presento un pequeno e amistoso careo pianístico; o material escollido é unha gravación en directo do moi coñecido Op. 53 de Frédéric Chopin, a súa Polonesa Heroica. Os intérpretes son Arthur Rubinstein (1887-1982) e Lang Lang (1982-); os rexistros son dos anos 1964 e 2010.
Eu alomenos si teño a miña opinión (que espero que non se perciba moito), pero a deixarei para min que non quero condicionar.

Vós diredes...

Sunshine Award!!

2011-07-14T11:40:00.006+02:00

Ooohh!! Maís ou menos iso foi o que expresei ao ler o correo de Cristina e Pilar da Asesoría de Bibliotecas Escolares, e darme de conta de que recibíramos un agasallo dende o seu blogue Hora de ler. Trátase do Sunshine Award, un fermoso premio que ten como condición para o recibir, mencionar unha ducia de blogues, adicados nesta ocasión á promoción do libro e a lectura. O caso é que o noso Blogue e a nosa Biblioteca recollen con moita ilusión este recoñecemento da nosa Asesoría; esta biblioteca «rara» que emprega unha linguaxe tan estraña e que ten tantos libros de eses cheos de pentagramas, as veces séntese un chisco fora de lugar; pero só un chisco, xa que o obxectivo seica é o mesmo, ir á procura desa biblioteca escolar ideal da que falaba Tove Pemmer Sætre, ese lugar onde os alumnos teñen a oportunidade de poñer en práctica e desenvolver a súa capacidade de reflexión e a súa habilidade de facerse preguntas e de procurar e acadar respostas
Moitas grazas a Hora de Ler, e aquí vai a nosa ducia de blogues.

Parabéns!!

CPES15

2011-07-11T18:19:00.012+02:00

Non, non se trata dunha desas computadoras dos anos setenta das que falo de cando en vez; trátase da decimoquinta edición da Campus Party que está a se celebrar nestes días na Cidade das Artes e das Ciencias de Valencia. O acontecemento é verdadeiramente singular: algo máis de seis mil afeccionados ás novas tecnoloxías que se concentran durante sete días participando en talleres, conferencias, xogos, etc. Os campuseiros dispoñen des espazos de acampada, restauración e lecer, ademais dos adicados ás actividades do evento. Aínda que o corazón do encontro segue sendo levar o equipo propio para conectar con outros participantes, a Campus Party foi medrando estes anos e case sería posible dicir que o maior interese está nos talleres e conferencias. En canto aos talleres, hai unha morea deles e unha morea tamén de temas: astronomía, fotografía, redes, software libre, robótica, reciclaxe, e máis... Pero case o mellor do asunto é que unha boa parte do evento a podemos desfrutar na Internet.
Facede caso á recomendación (se os van estas cousas tecnolóxicas, claro) e calcade na ligazón ao seu web...
Déixovos coa nova do acontecemento recollida hoxe no xornal El Mundo e tamén no xornal El País, e cun vídeo da chegada dos campuseiros.

Ata outra!

María Moliner: a persoa

2011-07-08T16:53:00.006+02:00

Podería ser que alguén que estivera a ler estas liñas non soubese que María Moliner é algo máis que o nome dun dicionario. Alomenos para min foi un achado cando xa hai tempo coñecín á persoa que se agochaba detrás do nome daquel coñecido dicionario. E xa que andamos con aniversarios, quede aquí a nosa lembranza desta descoñecida pero interesante María Moliner, que morría fai este 2011 trinta anos. María naceu en 1900. Foi alumna da Institución Libre de Ensinanza, licenciada en Filosofía e Letras. En 1922 ingresa no Corpo Facultativo de Arquiveiros Bibliotecarios e Arqueólogos. A pesar de que a súa primeira labor desenvólvese no eido dos arquivos, o desexo de María e traballar no das bibliotecas. Coa proclamación da Segunda República en 1931, constitúese o Patronato das Misións Pedagóxicas que ten coma unha das súas funcións fundamentais a creación de bibliotecas en todos os pobos visitados (no ano 1935 eran xa máis de cinco mil as bibliotecas creadas). Nese ano 1931 a nosa protagonista é nomeada membro da Delegación valenciana do Patronato de Misións, comezando entón a traballar no proxecto dunha rede de bibliotecas en Valencia que presenta en 1935 no II Congreso Internacional de Bibliotecas e Bibliografía. Neste evento xúntanse cincocentos congresistas de corenta e nove países para tratar diferentes asuntos como a formación dos bibliotecarios ou as bibliotecas populares. María participa no congreso co seu proxecto titulado Bibliotecas rurales y redes de bibliotecas en España. Deste congreso compre lembrar o fabuloso discurso inaugural de José Ortega y Gasset titulado Misión del bibliotecario.

Rematando o ano 1936, o goberno da República trasládase a Valencia co motivo dos combates que se están a producir en Madrid; isto fai que María comece a traballar dun xeito moito máis directo na xestión nacional das bibliotecas. A este respecto, elabora un plan estatal de bibliotecas do que só unha pequena parte se levaría a cabo (polo remate da Guerra) e que aínda hoxe resulta actual. Permitídeme un apuntamento: en canto ás bibliotecas escolares, considera a formación bibliotecaria dos docentes como un contido do currículo, isto aínda non o coñecemos...

Despois da Guerra, a depuración feita polos gañadores rebaixará dezaoito postos a categoría laboral de María Moliner e a levará á Biblioteca da Escola de Inxeñeiros de Madrid, na que traballará ata a súa xubilación en 1970.

Non escibimos nin unha liña acerca do seu coñecido dicionario, pero a misión desta entrada era amosar esta faciana descoñecida da autora do Diccionario de Uso del Español.

E para ilustrar, uns cantos recursos. Un artigo publicado no número 62 do Boletín da Asociación Andaluza de Bibliotecarios; outros dous artigos, un do xornal El País e outro do El Cultural; un documental de RTVE; unha biografía escrita por Inmaculada de la Fuente e publicada por Turner titulada El exilio interior. Para rematar este audio do programa de RNE1 Fin de Siglo emitido en Marzo de 1999.

Un saúdo!

Vinte anos!!

2011-07-05T11:50:00.012+02:00

Este ano, ademais de lembrar a persoeiros como Mondonville, Liszt ou Stanley Clarke nos seus diferentes aniverarios, tamén o facemos coa publicación da versión 0.01 de Linux. Foi o 17 de Setembro cando o noso coñecido Linus Torvalds subía esa primeira versión ao servidor ftp da Funet, a rede das universidades finlandesas. Nese mesmo Verán, Torvalds anunciara nun grupo de noticias que estaba a traballar nun sistema operativo basado en UNIX (outro sistema operativo, creado en 1969, e que é a base de Linux e do ben coñecido Mac OS X).
Non sabemos canto haberá que mergullarse nos xornais este Outono para atopar a nova dos vinte anos de Linux, pero nós aquí si que deixamos a lembranza. E para ilustrar, aquí vos deixo esta interesante entrevista co autor, recollida no xornal arxentino Página /12 (unha curiosidade, o seu sitio está elaborado con Linux), e unha imaxe xa con moita solera: Dennis Ritchie e Ken Thompson, os que crearon UNIX, perante unha computadora PDP-11 en 1972.

Ata outra!!

Parabéns!!

2011-06-23T16:13:00.004+02:00

O pasado Martes, como xa aunciabáramos, tivo lugar na Biblioteca o acto de entrega do premio Comecontos e o do III Concurso Día do Libro. O encontro foi pequeno na súa duración e no número de asistentes, pero sen dúbida resultou moi, moi ameno. Contamos coa nosa vicedirectora Aída Latorre, cos dous gañadores, a correspondente familia, e un pouquiño de público ben selecto... Desfrutamos dun pouco de Beethoven, dalgunha cita, da viñeta que aparecía na penultima entrada... En resumo, o pasamos ben... e por suposto entregamos os agasallos!!
En canto aos agasallos, o correspondente ao Concurso Día do Libro merece unha entrada propia que espero escribir nestes días.

Parabéns a Sheila e a Denís!!

Os premios, que xa é tempo!!

2011-06-20T17:55:00.003+02:00

Mañá Martes ás 5 da tarde (hoxe para os que recibírades esta entrada no voso correo electrónico) está programado o acto de entrega dos premios correspondentes ao Cóntamo con tempo e ao Comecontos. A ceremonia (permitídemo) terá lugar na sala de actividades da Biblioteca.

Estades convidados (esta entrada case foi un tweet, chámanlle así, non?)

Comecontos!!

2011-06-20T12:25:00.008+02:00

Xa coñecemos o nome de quen máis empregou o seu carné de lector neste xa case rematado curso... Sheila Hermida Estornell, unha tamén estupenda pianista, estudante no grao profesional. Se cadra, as veces habería que lembrar esa cita de Ray Bradbury, Hai peores cousas que queimar libros, unha delas é non os ler... ou esta outra de Umberto Eco, O mundo está cheo de libros preciosos que ninguén le... O caso é que a nosa Comecontos non fixo ningunha destas cousas e aquí está o resultado.
E para ilustrar, outra viñeta de Forges (a rapaza ben podería ser a nosa protagonista).

Parabéns á nosa premiada!!

Pechaaamoos!! (que se lle vai facer...)

2011-06-12T20:10:00.007+02:00

O pasado Vernes a nosa Biblioteca pechaba as súas portas ata o vindeiro Setembro. Como sabedes, a Biblioteca permanece aberta namentres hai clase nas aulas, pero ao rematar o tempo lectivo...
En calquera caso aínda quedan algunhas cousas, o acto de entrega do premio ao gañador do Cóntamo con tempo, o Comecontos (este coñecerase nestes días)... Vexamos, se tedes algún libro na casa (da Biblioteca, se entende, porque libros vosos teredes, ou non?) o podedes deixar en Conserxería. Outro asunto: se precisades algún material, podemos axudarvos abrindo calquera día a Biblioteca. Para isto só tedes que enviar un correo (bcmuslugo@gmail.com), ou abordar ao rapaz (home, rapaz...) ese de gafas que anda entre a aula B4 e a Biblioteca...
O caso, non me despido que aínda queda moita actividade!

Abur! (como dicían no Xabarín Club)

Bravo!!

2011-06-11T14:25:00.008+02:00

Con algúns días de retraso, aquí está a máis que obrigada entrada do Blogue adicada ao concerto que desfrutamos o pasado Luns no Círculo das Artes da nosa cidade. E para non perdelo era!! Unha ducia de músicos que ofreceron aos nosos oídos un fabuloso Carnaval, na parte musical, estética, organizativa... Bravo!!
Aquí vos deixo algunhas fotografías que puiden facer, pero que só poden amosar o bo aspecto que ofrecían os nosos compañeiros... e que non queden sen nomear! Araceli, Diego, Henar, Ivan, Javier, Jorge, Jesús, Nacho, Pablo (frauta), Pablo (Viola), Sergio e Silvia. Parabéns a todos e todas!!
Unha recomendación antes de pechar a entrada: a fantástica crónica do concerto de Pablo Coria (o frauta do Carnaval) no Blogue da Orquestra de Frautas de Galicia.
E un apuntamento: unha magoa que non puidésemos desfrutar da interpretación no auditorio do Conservatorio.

Un saúdo!

Xa hai gañador!

2011-06-06T15:33:00.008+02:00

Despois de dúas semanas de votación, xa coñecemos o relato gañador do Cóntamo con tempo, a terceira edición do noso Concurso "Día do Libro". E coñecemos tamén ao seu autor, claro! Denís Blanco Carbón. O caso é que Denís non nos é descoñecido, xa que ademais de ser un dos nosos estudantes de tuba e participar no Coro de grao elemental, foi o gañador hai dous anos do segundo premio na primeira edición do concurso (aquel ano adicado á elaboración dun marcapáxinas). Aínda que os votos estiveron moi repartidos, o seu traballo, o número 20, foi con bastante diferenza o máis votado. No relato, un rapaz (ou rapaza) cóntanos o que lle sucedera a seu pai mentres vía un libro de ilustracións... Esperamos publicar pronto o conto aquí para que poidades desfrutalo.
Permitídeme ilustrar a min a entrada con esta ben fabulosa pintura de Henri Rousseau.

Un saúdo e parabéns!

E os cascos foron para...

2011-06-03T13:21:00.005+02:00

Martín López Guerreiro, un dos nosos xoves participantes no sorteo de onte nas Encrucilladas. Xa participara antes, pero aínda non ganara nada, así que xa era tempo! Coma sempre, agardamos que pelexando co pasatempo aprendésedes algunhas cousas interesantes. Se cadra que Una cosa rara é unha ópera de Vicente Martín y Soler, que un noneto é unha composición para nove intrumentos, ou que Tientos é o título de un fabuloso libro de ensaios sobre música escrito por Jesús Bal y Gay. Aquí vos deixo a encrucillada resolta e esta fotografía, feita esta mañanciña, que pode ilustrar axeitadamente esta entrada.

Ata outra!

98 anos

2011-05-31T11:38:00.004+02:00

Fai tres días, un moi importante aniversario pasaba case sen que nos decatásemos. O Domingo 29 cumpríanse 98 anos da estrea do ballet A consagración da primavera de Igor Stravinsky. E que? Pois nada, só se trata dunha das composicións fundamentais da historia da música, escrita por un dos autores que pelexarían polo título de compositor do século. Na Consagración é ben certo que todo é significativo, e o foi máis para os que acudiron aquel Xoves 29 de Maio no Teatro dos Campos Elíseos en París. O comezo mesmo, unha frase interpretada polo fagote nun rexistro agudo pouco «axeitado»; a linguaxe ou a rítmica da música; a coreografía de Nijinsky; a persoa de Diaghilev (o empresario que encargara a composición a Stravinsky); se cadra a xuventude do autor (trinta e un anos aínda non cumpridos)... Segundo se conta, ademais do son da orquestra no teatro escoitouse durante o todo o tempo os berros, patexos e discusións entre os que estaban a favor e en contra da música. Pois nada, aquí está a nosa pequena homenaxe a esta senlleira composición. So unha cousa máis: esta estupenda guía didáctica (case unha exposición) sobre a obra que ofrece o web da Orquestra Sinfónica de San Francisco.

Ata outra!

Para non perdelo!

2011-05-27T13:00:00.008+02:00

O Luns 6 de Xuño ás oito do serán no Círculo das Artes da nosa cidade está programado un concerto que sen dúbida é para non perder. É que non todos os días xúntanse unha ducia de profesores para facer música, é unha música tan fabulosa coma o Carnaval dos animais de Camille Saint-Säens. Pois sí, unha ocasión para aproveitar; esa máis ou menos broma musical que Saint-Säens escribiu e que resulta aínda hoxe ben moderna. E para ir preparados como corresponde, aquí vos deixo este podcast do programa Estampas da nosa Radio Clásica que contén unha coñecida versión da obra (pero non mellor ca do Luns). Ah!, e o programa...

Un saúdo!

Concerto da OFG!

2011-05-27T10:40:00.007+02:00

Non, non é a ben coñecida OSG, trátase da OFG, ou o que é o mesmo, a Orquestra de Frautas de Galicia. Se non oistes falar dela, xa vai sendo tempo de que saibades que na nosa comunidade temos algo tan xeitoso como unha orquestra composta só por frautas. E o caso é que tamén compre saber que hai unha chea de frautas ademais da traveseira de concerto e o frautín: a tenor, baixo, contralto, etc. ...e se nos mergullamos un pouco de máis somos quen de topar cos máis de cinco metros de tubo e quince quilos da frauta dobre contrabaixo (é a que podedes ver na imaxe). Pero non marchemos do asunto, que este Domingo está programado ás oito do serán un concerto da OFG no Centro de Convivencia Fingoi en Lugo.
Aquí vos deixo o programa, e se me permitides, xa que unha biblioteca, ou o seu blogue, debe ser unha fiestra aberta ao coñecemento (seica quedou ben a frase), vos deixo tamén cun vídeo do frautista italiano Roberto Fabbricciani e un monstro chamado frauta hiperbaixo; é todo un fenómeno sonoro que vai ata os dezaseis hercios, máis abaixo do que un oído pode percibir...

Ata máis ver!

Un erro na encrucillada!!

2011-05-18T23:10:00.002+02:00

Dúas letras fora de sitio: a encrucillada non pode ser resolta! Un participante decatouse e no lo dixo esta tarde. Por algo a caixa da Biblioteca estaba aínda baleira... O caso: sentímolo moito! Esperamos amañar o erro con algúns carteis e dicíndoo nas aulas. Polo de agora, aquí está o pasatempo xa correxido.

Un saúdo e ánimo!

Os carteis de Lois

2011-05-18T10:48:00.004+02:00

Un curso máis achegámosvos os carteis do traballo gañador do concurso que Política Linguística convoca co motivo do autor ou autora homenaxeada no Día das Letras Galegas. Como ben sabemos este ano foi o poeta monfortino Lois Pereiro o autor ao que se adicou este día. En canto ao concurso, este ano o centro gañador na categoría de educación primaria foi o CEIP de Laredo (Chapela). Nesta ocasión a exposición na nosa biblioteca (agardamos que só polo de agora...) será só virtual. Aquí vos van os carteis e a guía da exposición.

Un saúdo!

Moito conto!

2011-05-16T11:46:00.005+02:00

34 relatos: esta foi a ben xeitosa participación no III Concurso Día do Libro, que nesta ocasión chamamos Cóntamo con tempo. O certo e que entre as cinco e as seis da tarde do pasado Mércores, a calma da Biblioteca rachouse polo abordaxe dos participantes que durante esa hora estiveron pelexando coas catro palabras de obrigada presenza no relato, e o pequeno espazo do que dispoñían. As palabras? libro, Beethoven, tigre e sopa... que saería de aí?
A partir deste Mércores 18 os relatos expoñeranse na Biblioteca e comezará así a votación que rematará o 1 de Xuño.

Xa vos seguiremos contando, un saúdo!

Cóntamo con tempo

2011-05-08T13:49:00.002+02:00

Mércores 11 de de Maio de 2011. Achégate á Biblioteca ás 5 da tarde, recolle un dos nosos papeis selados, e escribe un pequeno relato que deberá conter catro palabras «enigma» reveladas nese intre; un apuntamento: só tes unha hora para escribilo, debes rematar antes das 6. O gañador sairá de votación popular!! Que dis, participas?

Este é o texto do cartel co que estamos a promocionar o III Concurso "Día do libro", que nesta ocasión está adicado á composición dun microrelato. Despois de dúas edicións coa elaboración dun marcapáxinas como traballo trocamos as artes plásticas polas literarias. Trátase entón de compoñer un pequeno relato de tema libre nunha cara dun A5, empregando catro palabras que se coñecerán á hora de comezo do concurso. O tempo máximo para elaborar o taballo será unha hora. A partir do Mércores 18, os relatos expoñeranse durante dúas semanas (sen aparecer o nome dos autores e autoras) comezando así unha votación popular. Cada alumno ou alumna do centro poderá emitir dous votos. Ademais, o concurso está aberto á participación de pais e nais e de nós, aínda que non poderemos acceder a premio algún. As bases as podedes descargar nesta ligazón.

...que dis, participas?

Segunda encrucillada!

2011-04-29T13:26:00.012+02:00

O Blogue estivo parado estes meses, pero a Biblioteca seguiu, máis ou menos, facendo vida normal (como din os médicos). O caso é que a primeira encrucillada a publicamos a finais de Decembro; o sorteo o fixemos en Febreiro, e aquí estamos coa segunda. Nesta ocasión repetimos agasallo, uns ben bonitiños auriculares (moi á moda). O sorteo está programado para o Xoves 2 de Xuño ás 19:45 na entrada do Conservatorio. A encrucillada a podedes descargar dende esta ligazón, ou recollela na Biblioteca.

Veña que non é difícil!

13 caracteres menos!

2011-04-28T20:55:00.006+02:00

Un pequeno achado destes días: modificar a URL do Blogue. Qué é isto da URL? Pois o que escribimos no navegador para acceder a unha páxina calquera da Internet ou ao contido dunha ligazón. O caso é que xa facía tempo que iso de bibliotecadocmusdelugo parecíame, moi completo si, pero moi, moi longo; non era doado quedar cun nome de vintedous caracteres, ao que ademais era preciso engadir o blogspot.com. Así que agora para cargar o noso Blogue no navegador só teremos que escribir bcmuslugo.blogspot.com. Se cadra perdermos algo de tráfico, que a de ser pouco, pero gañaremos un nome máis manexable.

Ata outra!

Saímos da hibernación!

2011-04-28T13:14:00.014+02:00

Igual que a tripulación da Nostromo (a nave de Alien, o film de 1979 de Ridley Scott, cunha estupenda música de Jerry Goldsmith): unha circunstancia externa fai que teñamos que poñernos ao traballo. Aquí non é un pasaxeiro tan pouco amable coma o da película, senón unha morea de novas e actividades da Biblioteca nas que este espazo virtual é un recurso de moita utilidade. Dende a última entrada, o 14 de Decembro, pasaron unhas cantas cousas, pero iso o deixaremos para cando teñamos un anaquiño de tempo. En calquera caso, alegrámonos de estar outra vez por aquí... Imos ao de hoxe... ou ao de onte, xa que celebrouse (un chisco desprazado no tempo) o Día do libro e os dereitos de autor; nós, coma o ano pasado, adicámonos a empapelar o Conservatorio, é dicir, a colgar na porta de cada aula unha cita adicada aos libros, a lectura e ás bibliotecas. A actividade a chamamos Una cita en el aula... Esta pequena exposición durará ata o vindeiro Venres 6 de Maio, así que aquí vos deixamos todos os carteis coas citas para que as poidades ler cando queirades. Só unha cousa máis: outra cita; extraída da mensaxe que Irina Bokova, Directora Xeral da UNESCO, publicaba co motivo desta celebración.

Os libros son ao mesmo tempo obxecto e idea. Coa súa forma material e o seu contido inmaterial, os libros son vectores dos pensamentos do autor e atopan o seu significado no maxín dos lectores. Aínda que a lectura é unha conversa privada, os libros repousan na idea de compartir: compartir experiencias, coñecementos e puntos de vista.

Un saúdo!

Open publication - Free publishing - More bibliotecas

...máis madeira! ...é a guerra!

2010-12-14T22:41:00.004+01:00

Fai xa uns cantos anos, Groucho, Chico e Harpo Marx andaban como tolos a desfacer o tren no que ían para queimalo na locomotora e que así non parase. Nós, aquí, na entrada cento corenta e dous e despois de setecentos oitenta e dous días na Blogosfera, debemos empregar esta bitácora para alimentar de tempo algunhas outras tarefas académicas, sen dúbida, máis básicas; as cousas non deben facerse a pasar, e un blogue, por sinxelo que sexa, queima o seu tempo.
Tres cousas antes de pechar. Unha, se cadra calquera día voltamos (o blogue vai quedar aquí); dous: grazas polos vosos comentarios; tres: non deixamos a Rede... e logo? ...estamos a elaborar un wiki!

E polo de agora nada máis... ata outra!

Proxecto Ronsel

2010-11-06T23:23:00.003+01:00

Dito así, semella que estamos a falar do proxecto secreto de algunha axencia espacial; pois non, trátase de algo tan pouco alonxado coma o patrimonio cultural inmaterial da nosa comunidade. Ronsel é un proxecto que leva camiñando xa tres anos e no que traballan un feixe de institucións galegas. No seu web recollen moito contido, todo ben interesante; vexamos, libros para descargar en pdf coma o Instrumentos tradicionais galegos. Unha selección natural, escrito por Pablo Carpinteiro, arquivos de audio, ou vídeos coma o que vos deixo nesta entrada. Trátase da elaboración dun Mirlitón, ou sexa, un Kazoo. Se cadra habería que adicar calquera día destes unha entrada a este pouco prezado instrumento, que aínda que non é da primeira división da Organoloxía, si que pertence á federación.

Ata máis ver!

Encontros BEG!!

2010-10-27T10:44:00.004+02:00

Venres 29 de Outubro, 16 horas: recollida de documentación... 18 horas: inaugúranse no os III Encontros de Bibliotecas Escolares de Galicia. Durante a tarde do Venres e todo o día do Sábado, unha marea de docentes algo tolos inundará o Palacio de Congresos de Santiago para desfrutar e aprender (coma sempre) un feixe de cousas, que logo a ver se empregamos nas bibliotecas dos nosos centros. Coma xa sucedera o pasado ano, o espazo Moodle das BE vai recoller todo o material dos encontros.

Aquí vos vai o programa e xa vos seguiremos contando...

Un saúdo!

O Mércores: empréstitos e carnés!

2010-10-24T20:35:00.000+02:00

Agardamos que este Mércores 27 o servizo de empréstito e as solicitudes do carné de lector boten a andar. Sabemos que o desexable sería que xa o primeiro día do curso o horario da Biblioteca estivese concretado e todos os seus servizos funcionasen, pero isto é algo moi poco posible; nas primeiras semanas os horarios das clases aínda están a estabrecerse e ademais os novos membros do claustro que teñen parte do seu tempo na Biblioteca precisan coñecer o seu funcionamento.
Pouco a pouco, que calquera día mesmo acadamos os cumios bibliotecarios da DOK, a biblioteca pública da cidade holandesa de Delft (de onde era Vermeer). Se non oístedes falar desta biblioteca, por exemplo o que aparece na fotografía é a Ágora, un espazo no que os usuarios poden ler, ou argallar no portátil, tocar o piano, tomar un café (segundo contan, moi bo). Seica aínda moi transgresor para nós? É posible que non, ou alomenos pode levarnos a algún ca outro interesante debate acerca de cuestións bibliotecarias.
Vexamos, ligazóns. Se queredes visitar a galería de imaxes da DOK, o seu web, e unha entrevista a Eppo Van Nispen, o responsable da idea.

Ata outra!

Proms 2010

2010-10-10T17:51:00.005+02:00

Xa andan polo YouTube os vídeos da Last Night dos Proms deste ano. Na entrada do pasado mes adicada a este concerto vos deixaba co Rule, Britannia! de Thomas Arne; hoxe o fago cunha composición verdadeiramente fermosa, o himno Jerusalem escrito polo compositor británico Hubert Parry a partir dun poema de William Blake. Advirto: a cousa emociona...

Desfrutádea!

Aínda as Letras...

2010-10-07T16:38:00.000+02:00

Non sei canto percorredes o Conservatorio, pero a pequena exposición que montamos co motivo das Letras Galegas deste ano 2010 aínda segue no seu sitio. O certo e que non hai unha data moi obrigada para abandonar as celebracións e lembranzas acerca das Letras, así que aí seguen os quince carteis elaborados polo CPI Virxe dos Remedios de Castro Caldelas. Atópanse no corredor que está na parte traseira da Biblioteca, un espazo (calade, que non se oia...) que estamos a invadir discretamente fai un par de anos.

Un saúdo!

IEEE 802.11

2010-09-30T16:20:00.009+02:00

Non vos sei moito disto, pero o estraño título desta entrada correspóndese co nome máis técnico da transmisión de datos a través do espectro radioeléctrico, isto tan común do WIFI.
Menuda parrafada para dicir que xa contamos cunha rede sen fíos aberta na Biblioteca; o certo é que xa tocaba, porque hoxe isto do WIFI é algo cotiá que atopamos case en cada recuncho dunha cidade.

A nosa rede estará activa mentres a Biblioteca estea aberta, e esperamos tamén instalar algunhas regletas para que poidades ademais conectar os vosos equipos á outra rede, á da electricidade, que tampouco hai que abafar ás nosas baterías.

Primeira novidade do curso, transmitida.

...ata outra!

Imos aló!

2010-09-28T22:10:00.006+02:00

Xa andamos de novo por aquí... o certo é que o comezo do curso come o tempo que aínda vaise indixestar; grupos, horarios e preparar un feixe de cousas na mesma Biblioteca.
O caso é que hoxe abríronse as portas das aulas e tamén as da Biblioteca. Como din os carteis que colgamos polo centro (e non só quere ser unha redacción ben feitiña): esperamos que a Biblioteca siga medrando no seu funcionamento, nos seus recursos e na súa dinamización.
O horario de apertura non se fixará ata as primeiras semanas de Outubro; en calquera caso, todos os días atoparedes aberta a Biblioteca nas horas centrais da tarde. Ata Outubro tampouco será posible solicitar o carné de lector.

Temos unhas cantas novidades no peto, pero xa vos iremos contando, ata outra!

Que hai de novo?

2010-09-09T15:54:00.014+02:00

Saúdos a todos, pais, nais, alumnos, alumnas, compañeiros, suscriptores, internautas despistados... ...ao traballo! 11 de Setembro, The Last Night of the Proms. A ver, pouco a pouco. Primeiro os Proms, que son un ciclo de concertos que ten lugar todos os veráns en Londres e que é obrigado coñecer; Proms e a abreviatura de Promenade concerts que foron fundados polo empresario Robert Newman e o director Henry Wood en 1895. Os diferentes concertos celébranse no Royal Albert Hall e teñen como cousa moi singular aos prommers, que son a parte do público que, por verdadeira afección, pasa o concerto de pe pagando unha entrada máis barata.
Os conertos do ciclo máis ou menos son coma os de outros ciclos, pero o derradeiro non; neste o público acode as veces vestido de xeito estraflario, con bocinas e, sobre todo, coa idea de participar no concerto. Ademáis, dende fai tempo outras moitas persoas desfrutan deste derradeiro Prom no Hyde Park, e noutros lugares de Gran Bretaña.
Cada ano a parte final do programa é a mesma; así, sucédense o Pompa e Circunstancia de Elgar, a Fantasía sobre Cancións Británicas do Mar de Wood, o Rule, Britannia! de Arne, despois o Jerusalem de Parry sobre o poema de William Blake, e o himno nacional. E cando todo semella rematado, os prommers comezan o Auld Lang Syne que é seguido sen a orquestra por todos os que alí se atopan. Se se me permite, os momentos musicais máis emotivos de cada ano.
Este 2010 a nosa Radio Clásica ten programado o derradeiro Prom en diferido a causa do Eugene Onegin que se retransmite o Sábado dende o Teatro Real, se comprende; así que será o Domingo ás oito da tarde, ou na BBC o Sábado...
Aquí vos vai a ligazón ao web da BBC na que hai unha morea de información, e o Rule, Britannia! do Prom do pasado ano. Non esquezades o concerto!

Ata outra!

...revistas sen papel

2010-07-22T10:08:00.008+02:00

¿Que sería daquel profesor encargado da biblioteca? Parecía tan traballador... tan regular publicando entradas no blogue...
Está a sufrir os moi gratos e necesarios efectos das vacacións (e penso que ata Setembro os vai seguir sufrindo). De tódolos xeitos aquí vos deixa unha pequena guía de recursos para eses tempos de lectura tan propios da estación. Trátase dunha recolleita de revistas en formato pdf sobre música, lectura, tics... O certo é que na actualidade é posible desfrutar un feixe de boas publicacións periódicas sen acumular quilos de papel na nosa casa, e ademais de balde. A guía a podedes ler baixo estas liñas ou descárgaa nesta ligazón.
...Non sei se aparecerei polo Blogue durante este tempo, así que polo de agora bos días de descanso, un saúdo e ata máis ver!

Open publication - Free publishing - More musica

fgbmp

2010-06-28T16:27:00.004+02:00

Que ninguén se preocupe, o título non é un exercicio de mecanografía, é o acrónimo de Federación Galega de Bandas de Música Populares. Coido que non é moi coñecida entre nós así que aquí vai un pequeno apuntamento sobre ela. A FGBMP comeza o seu andar en 1987 levando a cabo unha estupenda tarefa de xestión e difusión das nosas bandas de música. Teñen unha coidada páxina na Internet na que recollen información, historia, e un feixe de arquivos de audio que é posible descargar de balde. A Federación ten tamén a súa canle no YouTube no que atopamos numerosos vídeos; eu vos deixo cun deles, o que reproduce o pasodobre Ponteareas que o compositor Reveriano Soutullo adicou a súa vila. Todo obrigado: a FGBMP, Soutullo, e Ponteareas. A banda é a de Catoira, que xa o esquecía...

Ata outra!

Manuscrito achado nunha botella

2010-06-21T15:26:00.008+02:00

Pois ata Huesca chegou un dos libros deixado o pasado Marzo na Biblioteca na nosa zona de Bookcrossing. Fai uns días atopaba na miña bandexa de entrada un correo de Bookcrossing informándome de que alguén atopara o libro, pero eu non agardaba que fose tan lonxe. A comparación é ben axeitada: un libro deixado coma un mensaxe nunha botella... e neste caso, achado!

E que máis? ...pois como di a miña nai que non se pode tirar nada, eu vou aproveitar un pouco máis a entrada e o seu título. Manuscrito achado nunha botella e un relato do escritor estadounidense do Século XIX Edgar Allan Poe; e un poema deste autor era empregado por Sergei Rachmaninov para escribir en 1913 o seu Op. 35, a Sinfonía Coral "As Campás", o título do poema de Poe. O certo, é que as veces con algúns autores é preciso tomar un novo camiño como oíntes, facendo un pequeno esforzo por abandonar as músicas máis representativas e ir á procura de outras que, en ocasións, supoñen verdadeiros achados.

Vos deixo entón con esta máis que estupenda música, en concreto co seu terceiro movemento. A orquestra é a Filharmónica dos Urales... outro achado?

Un saúdo!

Unha enchenta de cousas!

2010-06-14T23:46:00.002+02:00

Xa non sei cantos días pasaron dende que arranquei a última entrada... É que estes días andivemos nunha morea de asuntos, por outra parte os propios desta época do curso. A ver... o Venres, ás catro, levábase a cabo no auditorio a entrega de premios dos marcapáxinas, CreActividade, Comecontos e a recolleita de refráns e cantigas sobre música e músicos que organizaba o ENDL.
O acto de entrega foi estupendo, poideron asistir todos os premiados, e ademais tivemos moito público xa que o acto coincidiu, máis ben nos colamos... co conto O osito de peluche e os animais. Os premiados do concurso de marcapáxinas son xa coñecidos no Blogue, Dina, Sergio e Carlos. Pablo, o gañador de CreActividade tamén puido recoller o seu agasallo. O Comecontos 2010, do que aínda non vos falamos foi Anxo Fernández Arias, que ao longo do curso fixo vintesete empréstitos, parabéns! En canto á recolleita do ENDL, o premio foise para a nosa violinista Alba Vázquez López... e penso que non me resta ningún...
E o Venres, OOHHH!!!! pechábase a Biblioteca ata o vindeiro curso; agora é o momento de facer resumo, ou memoria que é o termo oficial. Xa vos traerei unha breve adaptación blogueira, que non quero ser pesado.

E como quero publicar todo isto xa, ata outra!

Os gañadores!!

2010-06-04T22:55:00.009+02:00

Xa temos gañadores do II Concurso "Día do Libro" de marcapáxinas e do de CreActividade, no que a Biblioteca tamén participaba na organización. O traballo gañador dos marcapáxinas correspóndese cunha das nosas contrabaxistas, Dina Durán Rodríguez; o de CreActividade co percusionista Pablo del Valle Prieto. No caso dos marcapáxinas, á gañadora foi acompañada polos pianistas Sergio e Carlos Couso Núñez que acadaron o segundo e terceiro premio.

O certo é que os traballos son, como na primeira convocatoria, estupendos. O mellor é que os vexades. E seguide atentos, que nuns días esperamos anunciar a data e hora do acto de entrega de premios.

Parabéns!

Linuuuuuux!!

2010-05-30T20:33:00.005+02:00

¿Que debe haber nunha biblioteca? Sen dúbida, todas esas cousas nas que estades a pensar, e ademais, como centro difusor do coñecemento que é, pois tamén, por exemplo, aquelas alternativas estupendas e de balde ao aparentemente insubstituíble Windows.
Vexamos, voume explicar... Hai algúns días que na Biblioteca podemos ver un segundo ordenador xunto ao que xa tiñamos para o uso dos nosos visitantes. O caso é que non atoparedes nel Windows senón Xubuntu, unha distribución do sistema operativo Linux.
Son moitas as persoas para as que Linux, se é que lles soa, non é máis que algo alternativo ao Windows, pero que só é para eruditos hackers. Pois non, au contraire, Linux é un sistema operativo completamente operativo, e para todos os usuarios, e de balde. O certo é que no momento de precisar un equipo informático, os particulares e as administracións públicas imos moitas veces ao máis doado, unha tenda, unha empresa... e a mercar o que hai que mercar, o que máis ou menos coñecemos e ademais funciona e non ten virus, o Windows, o Word, e se a cousa se pon difícil en canto aos cartos, o Photoshop por exemplo, pois xa haberá alguén que e o teña e poida instalarmo; resultado: unha morea de cartos gastados e un chisco de piratería no noso expediente informático.
...e logo, había outra opción? Pois si, mercar un equipo básico sen sistema operativo, instalar de balde un Linux, e despois o OpenOffice, o Gimp... todos de balde, todos funcionando sen atrancos, e todos con moitos menos virus que co Windows.
Linux é o sistema operativo desenvolvido polo inxeñeiro finlandés Linus Torvalds en 1991. O código fonte de Linux é publico, e dende hai anos é empregado por moitos informáticos para desenvolver diferentes distribucións, que é como se lles chama, que despois son publicadas de balde. E que máis? Pois que xeralmente consumen moi poucos recursos o que permite reutilizar, coma nós, vellos equipos, e que non teñen en xeral problemas de virus.
¿Queda algunha dúbida? Na Biblioteca vos convidamos a botar man ao rato e probar Linux, e xa nos contaredes...
...e para ilustrar, un documental que botaron na 2 fai xa moito tempo pero que leva moi ben os anos.

Un saúdo!

¡¡A derradeira encrucillada!!

2010-05-18T14:39:00.006+02:00

Xa temos publicada a terceira encrucillada deste curso. Nesta ocasión, e para que no Verán vos boten fume as orellas de tanto escoitar música, imos sortear estes xeitosos auriculares. Para resolvela tedes ata o Venres 11 de Xuño ás 17'30 que é a data programada para o sorteo. A encrucillada a podedes descargar nesta ligazón ou recollela na Biblioteca.

Ánimo e a ver se vos tocan!

...e nós?

2010-05-14T12:29:00.004+02:00

...pois nós, na Biblioteca, organizamos unha pequena exposición cos carteis do CPI de Castro Caldelas, e unha mostra de material galego. Como xa fixemos o ano pasado cos carteis adicados a Ramón Piñeiro, "invadimos" o pequeno corredor que se atopa detrás da Biblioteca e que resulta moi axeitado para unha actividade así. Ademais de todo, sobre a mesa onde se atopa a mostra de material, deixamos unhas pequenas follas cunha lembranza do homenaxeado Novoneyra.

Un saúdo!

17 de Maio!

2010-05-14T10:38:00.007+02:00

Xa están aquí as Letras deste 2010, como sabedes adicadas ao escritor Uxío Novoneyra. Non tentarei recoller nesta entrada todas as ligazóns, vídeos, artigos cos que me topo a cada momento sobre Novoneyra, o que sería unha tarefa non abordable. Así que á idea orixinal: unha pequena lembranza a un dos nosos escritores máis representativos do Século XX, estupendo poeta e recitador, ou "dicidor" como él prefería. En canto ás ligazóns, dúas: ao web do escritor, e ao da Real Academia Galega, onde atoparedes un feixe de contido.

E para completar, igual que xa fixemos o ano pasado, os carteis gañadores do concurso que convoca a Secretaría Xeral de Política Lingüística como parte da celebración do 17 de Maio. Este ano o centro gañador foi o CPI Virxe dos Remedios de Castro Caldelas, en Ourense. Son quince carteis ademáis dunha guía didáctica que nos permite percorrer a vida do escritor homenaxeado.

Ata máis ver!

Dobrar unha cousa sobre si mesma de forma que unha parte dela quede sobre a outra.

2010-05-09T16:23:00.005+02:00

...ou o que é o mesmo, pregar.

Isto foi o que fixemos na Biblioteca durante boa parte da mañá de onte no taller de papiroflexia que levamos a cabo. A experiencia foi estupenda, alumnos e alumnas, unha animosa nai e un profesor transformado en aspirante a monitor de tempo libre, reutilizando catálogos, follas publicitarias e vellas revistas para elaborar figuras desta sempre sorprendente arte.

O certo é que o pasamos moi ben, os rapaces despois de hora e media de traballo non tiñan presa por ir para casa, o que é un bo síntoma, e como resposta acerca da posibilidade de repetir todos dicían que si.

E outra cousa, unha reflexión para nós os docentes: que ben transcorre unha actividade como esta, na que dende o primeiro minuto se aprende a facer facendo...

Un saúdo!

Comecontos?

2010-05-05T23:03:00.008+02:00

Como pon nos carteis que están xa colgados polo centro, na Biblioteca queremos premiar ao noso lector ou lectora máis voraz... ao noso Comecontos. Así, ao rematar o curso o que fixera máis empréstitos durante o ano recibirá un pequeno agasallo...

...e o seu nomeamento oficial! As bases do premio as podedes descargar nesta ligazón.

A ver quen o leva...

Un saúdo!

Dúas semanas máis...

2010-05-05T22:59:00.003+02:00

Vai ser xa costume... como o pasado ano, volvemos ampliar o prazo de entrega dos traballos no concurso de marcapáxinas. A data límite a levamos ao Mércores 19 deste mes de Maio.

Animádevos a participar!

A outra frauta...

2010-05-04T10:05:00.000+02:00

Disque hai música de Telemann ou Vivaldi para a outra frauta! ...para a do colexio! ...que cousa! ...se ese instrumento só vale para interpretar algunhas cancións na clase de música...

Pois non. A frauta de bico é un importante instrumento para o que está escrita moita música, de moitos importantes compositores, e que precisa unha técnica semellante a calquera outro. O caso é que esta frauta a temos equivocadamente asociada ao entorno escolar, a eses instrumentos de baquelita co que pelexábamos de rapaces e abouxábamos aos nosos pais e veciños...

Imos á cuestión, a un recomendable disco que atoparedes nas novidades da Biblioteca: doce Fantasías de Telemann e unha Partita de Bach, todo para frauta de bico sóa, interpretadas polo holandés Erik Bosgraaf.

Ata outra!

...con cal vos quedades?

2010-04-28T15:09:00.008+02:00

Durante esta semana poderemos seguir desfrutando da exposición de citas sobre a lectura, os libros e as bibliotecas que organizamos co gallo do Día do libro, e que instalamos nas trinta e catro portas das aulas do centro. Despois, claro, as citas seguirán aquí, no Blogue. En calquera caso, o que agora vos propoñemos é que votedes pola que máis vos gustase, así que elaboramos unha pequena enquisa á que podedes acceder dende esta ligazón.

Animádevos a participar!

Como dixo...

2010-04-26T15:26:00.004+02:00

Aquí tedes os carteis da exposición de citas sobre a lectura, os libros e as bibliotecas que organizamos co gallo do Día do libro. Os podedes ler aquí, baixo estas liñas, ou descargalos nesta ligazón.

Boas lecturas!

Crónica dunha data sinalada...

2010-04-23T23:15:00.003+02:00

...co permiso de García Márquez. Hoxe, aínda que de hoxe queda xa pouco, celebrouse o Día do libro e os dereitos de autor. Para nós, na Biblioteca, o día comezaba percorrendo as rúas do centro da cidade e botando unha ollada a eses versos de Rosalía escritos con libros no chan da Praza Maior. Os versos andaban algo fracos a causa da voracidade lectora dalgúns cidadáns de Lugo que, segundo contan, levaban os libros antes de tempo ata en carros da compra. O día continuou no conservatorio, preparando a actividade que programamos para a tarde, unha pequena exposición de citas sobre a lectura, os libros e as bibliotecas. A actividade, que ben podería chamarse unha cita na aula, se cadra outro ano, levounos a min e a uns cantos alumnos e alumnas polo centro adiante pegando carteis nas portas das aulas como se estivésemos nunha campaña electoral, a do libro...? Trinta e catro citas, unha por cada estancia. No percorrido, saíunos ao encontro o noso compañeiro Luis F. Guitián para agasallarnos con dos exemplares dun libro de poemas de Manuel María, moitas grazas!

Os carteis coas citas espero que estean no blogue nun pdf en poucos días, polo de agora vos deixo con algunhas imaxes e unha derradeira cita...

Haberá sempre unha misión para este medio de comunicación que posúe a vantaxe esencial sobre todos os demais de non ser pasaxeiro como eles, senón un perdurable depósito de pensamentos e saberes, accións, sentimentos e fantasías da humanidade, sempre disposto a abrirse novamente.

Svend Dahl

1887-1963, bibliotecario danés

(Traducido ao galego de Historia del libro, ed. Alianza, 1972)

Un saúdo!

Moitas grazas!

2010-04-21T22:15:00.005+02:00

Hai dous días chegaba, nun comentario, un agasallo ben xeitoso dos nosos compañeiros e compañeiras da Biblioteca do IES Nosa Señora dos Ollos Grandes. É o premio Vale a pena ficar de olho nesse blog!, un recoñecemento que obriga a ligar o blogue co que nos otorgara o premio, e con outros dez máis nos que, segundo o noso criterio, tamén vale a pena ficar de olho. Estes son...

Tomade o voso tempo e visitádeos...

Unha aperta e parabéns!

Pechada a inscrición!

2010-04-19T22:33:00.004+02:00

Moi breve entrada para comunicar que xa temos ocupadas todas as prazas no taller de papiroflexia. O certo é que vos animastes máis do previsto, é na Biblioteca xa andamos a pensar cando poder levar a cabo outro taller... aínda que hai que esperar o resultado deste primeiro, non vaia ser que non demos atinado coas figuras.

Un saúdo!

Papiroflexia!

2010-04-14T15:29:00.010+02:00

- Que andas a facer?

- Papiroflexia

- ...o que?

Pasa moi a miúdo, porque isto de andar a dobrar papeles as veces semella unha actividade algo... como se di, friki? Pois non, a papiroflexia é un traballo manual que estimula un feixe de capacidades e destrezas, ademais de ser algo moi entretido e, as veces, útil. Non hai que esquecer tampouco que é esta unha actividade moi económica, tanto que un podería facer papiroflexia sen gastar un patacón só reutilizando os moitos quilos de publicidade que chegan ás nosas casas cada día. Esta actividade, que tamén coñecemos como origami, foi moi practicada por persoeiros como Unamuno, que a chamaba cocotología, ou o pedagogo xermano Fröbel.

E nós na Biblioteca programamos un pequeno taller aberto a toda a comunidade educativa para o Sábado 8 de Maio entre as 11 e as 12'30. O taller está limitado a 15 prazas que se ocuparán por orde de inscrición. Para inscribirvos só tedes que cubrir a folla que atoparedes na Biblioteca e despois entregala no mesmo lugar. Ao pechar a inscrición publicarase a listaxe cos inscritos. E para os que vos quededes sen poder asistir, temos a intención de que este taller non sexa o único.

Unha cousa máis, o web máis fantástico dos que hasta hoxe atopei adicados á papiroflexia; trátase de Origami Club, unha hiperorganizada páxina chea de estupendos modelos de moi distintas dificultades creada polo deseñador gráfico xapones Fumiaki Shingu.

Un saúdo!

II Concurso "Día do Libro" 2010

2010-04-11T15:26:00.005+02:00

Xa o temos aquí! o noso segundo concurso "Día do Libro", de marcapáxinas. Este ano o adicamos a historia do rexistro sonoro, dende os cilindros de Edison ata... non sei, as memorias flash? As bases do concurso as podedes descargar nesta ligazón e o prazo de presentación dos traballos comeza este Luns 12 rematando o Mércores 5 de Maio.

E nós esperamos que esta actividade, entre outras cousas, vos sirva para saber algo máis acerca de como ao longo dos anos fomos conservando o son, o que nunha arte como a Música, que se desenvolve no tempo, é algo moi prezado. E xa que estamos con este asunto das conservas de son, déixovos con este vídeo que recolle unha gravación de 1890 na que podemos escoitar as voces de... Tchaikovski e Anton Rubinstein... todo coas necesarias reservas sobre a autenticidade destos primeiros rexistros.

Animádevos a participar!

A biblioteca... de Bach

2010-04-09T15:36:00.002+02:00

Segundo parece a biblioteca de J.S. Bach contaba, á morte do compositor, con oitenta volumes. Esta pequena, pero importante colección, serviu ao musicólogo Ramón Andrés para encher as 344 páxinas do libro Johann Sebastian Bach: Los días, las ideas y los libros, un estupendo libro editado por Acantilado e que está nos andeis da nosa biblioteca. Na páxina da editorial que recolle a información do traballo podemos atopar ligazóns ás notas de prensa, que é un detalle para agradecer. A lectura dun libro sobre Bach escrito a partir dos seus libros soa bastante ben, ou non? Un último apuntamento, a imaxe da súa cuberta correspóndese coa pintura Libreria, de Giuseppe Maria Crespi, unha obra que se atopa no Museo internazionale e biblioteca della musica di Bologna, destino recomendable na rede ou na Italia... ollo a súa páxina de presentación.

Ata outra!

Variaciones e máis Variaciones!

2010-04-03T23:28:00.007+02:00

Non, non é un erro ortográfico, só estábame a referir á nosa moi coñecida revista Variaciones e dunha nova destes últimos días relacionada con ela. O caso é que agora imos poder ler esta estupenda publicación na Internet, xa que os de Goldberg Ediciones veñen de publicar unha ben xeitosa páxina que recolle todas as novas e artigos da revista e esta mesma para ser descargada. Hai que dicir que para facelo, para descargala, hai que rexistrarse primeiro no web de Issuu, cousa que as veces non chista moito ás persoas. E non esquezades que a revista en papel a podedes seguir levando da nosa Biblioteca tamén de balde...

Ata máis ver!

Cage

2010-03-29T11:12:00.007+02:00

A idea de adicar unha entrada a John Cage deuma un estracto do libro de David Nicholls que atopei na revista Turner 8P, pero ao ir cargando a páxina de Blogger, introducindo o contrasinal, xa ía pensando en unhas cantas cousas interesantes (polo menos para min...) das que quería falar. É certo que as fronteiras do que é ou non é música son moi persoais; eu podo comprender, e moito, que alguén non tolere unha Sequenza de Berio, o 4'33'' de Cage ou un dos Soundscapes recollidos por Murray Schafer, pero tamén debo dicir que eu gosto moito desta pequena desintoxicación das cuartas e sextas cadenciais que as veces resulta a música do Século XX, e que tamén e tan ben pode facerse con, por exemplo, Josquin des Prez. Pero como de todo isto non podo falar, só o farei de Cage.

Vexamos... primeiro unha lectura recomendada, a do libro que mencionaba máis arriba, o de David Nicholls editado por Turner e que está na nosa Biblioteca, e o artigo adicado ao 4'33'' da publicación Turner 8P e que podemos descargar nesta ligazón; e tamén, a exposición La anarquía del silencio. John Cage y el arte experimental que ofreceu o MACBA hai un tempo, e que podemos seguir disfrutando en parte no seu web a través dunha boa cantidade de material. Entre todo el atopamos este estracto do catálogo da exposición, un ensaio tamén sobre o 4'33'' escrito por James Pritchett e que podemos descargar nesta ligazón.

E para rematar, espero que non para rematar con alguén... déixovos co pianista David Tudor, quen o 29 de Agosto de 1952 estreaba no Maverick Concert Hall en Woodstock, New York, a composición de Cage que non nomearei outra vez.

Permitídemo: que gozedes da música!

O gañador é...

2010-03-26T23:15:00.006+01:00

...Alfonso Carballo Puebla. Onte levábamos a cabo o sorteo da segunda encrucillada, e a webcam íase cun dos nosos máis xoves guitarristas. Como no primeiro trimestre, nesta ocasión puidemos comentar tamén as respostas que máis difíciles resultaros de atopar: o monxe benedictino, Hucbaldo; Stefan Hussong, o acordeonista xermano; Johann Bernhard, o sobriño de Bach... En calquera caso a experiencia foi moi boa e permitiu observar algunha situación tan singular como alumnos intercambiando respostas ao xeito de cromos. Aquí vos deixo a ligazón á encrucillada resolta.

Parabéns a Alfonso, e ata outra!

Murajazz!

2010-03-25T15:21:00.000+01:00

Maña Venres ás 21'00 no Centro de Interpretación das Insuas de Rábade está programado un importante evento musical: a presentación da big band Murajazz. A formación está composta por unha vintena de músicos de toda a provincia dirixidos por Alejandro Troya, un dos profesores de saxofón do noso centro. O lugar de presentación ten moito que ver con todo isto, xa que Rábade foi, a través da súa escola de música e de xeito particular da man seu responsable o saxofonista Armando Morales, onde todo este proxecto xurdiu. Na imaxe, que corresponde á nova recollida onte no xornal El Progreso, podemos ver a formación nun dos ensaios.

Parabéns!

A zona oficiaaaal!!

2010-03-23T22:22:00.002+01:00

18'30 horas, catro libros, un cartel e unha ducia de asistentes ao evento. Isto foi a inauguración da nosa zona oficial de bookcrossing. E non quero que soe a lamento, todo o contrario, ademais empresas maiores comezaron con menos... aínda que agora non lembro ningunha... O caso é que foi unha estupenda experiencia. Deixar eses libros para que alguén os leve resultoume semellante a deixar unha mensaxe nunha botella. Os libros eran poucos pero variados: un libro de Delibes, unha novela de terror, un título infantil e outro sobre interpretación de polifonía antiga. Un rato despois de rematar, tres deles xa comezaran a súa, esperamos, longa e boa viaxe... quen o sabe, as mensaxes nas botellas teñen sona de chegar moi lonxe e cumprir a súa encomenda...

Un saúdo!

21 de Marzo de 1685...

2010-03-21T19:31:00.011+01:00

...ou o día do nacemento do músico Bach máis recoñecido. Pois si, hoxe fai 325 anos que o moi ilustre Johann Sebastian nacía na pequena pero importante cidade xermana de Eisenach, en Turingia. Non é a miña idea facer agora unha entrada, nin se quera un chisco proporcionada á relevancia de Bach na historia da música, así que adicareime a un par de recomendacións.

O libro La Cantata del Café: la seducción de lo prohibido, escrito por Domingo del Campo e editado por Antonio Machado Libros. A Cantata do Café, o BWV 211, é unha das composicións máis singulares de Bach. Foi escrita probablemente para ser interpretada por el Collegium musicum, que Bach dirixía, nos concertos que celebraban os Venres pola tarde no Café Zimmermann, na cidade de Leipzig. E o tema da cantata? pois esa, por aquel entón, nova bebida que estaba a revolucionar un pouco á sociedade, non só polos seus moitos efectos, senón por todo o que traían as conversas entre intelectuais nos cafés da época.

E a outra recomendación, por se queredes navegar un rato máis pola Internet, é o web www.jsbach.org, unha das máis antigas e serias páxinas adicadas ao compositor.

Ata máis ver!

Exposición sobre as Misións pedagóxicas

2010-03-20T17:45:00.008+01:00

O pasado Xoves inaugurábase na Casa das Asociacións, en Santiago, unha exposición sobre as Misións pedagóxicas. A mostra recolle documentos e materiais relacionados con todo o que as Misións levaban naqueles anos aos pequenos pobos e aldeas do país: as bibliotecas escolares, o cine, o teatro... Verdadeiramente merece a pena achegarse a Santiago e coñecer algo máis esta acción educativa que hoxe, se cadra, aínda resulta innovadora. Se non sabedes onde está a Casa das Asociacións, eu non o sabía, atópase no edificio da antiga Estación de Tren de Cornes, de onde saía en 1873 o primeiro ferrocarril de Galicia camiño da estación de Carril. Volvendo ás Misións, déixovos coa nova da exposición no xornal La Voz de Galicia e tamén con este interesante vídeo.

Un saúdo!

Cursos de vento madeira e unha ración de mazás!

2010-03-19T13:12:00.007+01:00

Esta entrada supoño que que ten tamén algo que ver cos meus anos mozos como estudante de clarinete... Xa temos toda a información dos cursos que un ano máis organiza o Departamento de Vento Madeira. Sen dúbida xa son parte insubstituible das actividades académicas de cada ano do conservatorio, e ademais cada ano dan uns cantos pasos máis na súa xa boa organización. Se queredes saber mais acerca destes cursos calcade nesta ligazón.
E agora unha ración de mazás, é dicir, unha máis desas invencións para o aparato ese, o da mazá a medio comer. Está ben, trátase dunha singular aplicación para o iPhone que converte a este nunha ocarina. O mellor é velo. A música é a do coñecido videoxogo The Legend of Zelda.

Ata outra!

Sober, Bach, Franck, Hussong... vaia mestura!!

2010-03-17T22:33:00.003+01:00

Onte á tarde topábame co meu compañeiro Luis F. Guitián que me recordaba os concertos do ciclo Primavera Musical que organiza a asociación Xuventudes Musicais de Sober. O certo é que me esquecera deles, a pesar de que un interesábame de verdade, o do acordeonista serbio Marko Sevarlic. No programa do concerto, que terá lugar na Casa da Cultura de Sober o 22 de Maio, atopamos música de Bach, Scarlatti, Cesar Franck... Podedes atopar a programación no estupendo blogue No balcón do Sil, que administra o compañeiro Guitián.
O caso é que xa había tempo que quería adicar unha entrada ao acordeón, e isto porque se cadra é este un instrumento que precisa acadar toda a nosa consideración. Pódese dicir que resulta un verdadeiro achado escoitar por vez primeira Bach interpretado nun acordeón, se ata entón só escoitamos música tradicional, sen desprezar esta, por suposto. E aquí vos deixo a un dos acordeonistas máis recoñecidos, o xermano Stefan Hussong. Non podo insertar o vídeo do YouTube pero si a ligazón, merece a pena velo. A música é a do Coral BWV 687 de J.S. Bach.

Ata outra!

Cambio de data para o sorteo!

2010-03-16T15:13:00.006+01:00

E logo? non vai ben o Google que non dades coas solucións da encrucillada? O caso é que imos pospoñer uns días o sorteo a ver se a caixa da Biblioteca se enche algo máis. A data será o Xoves da vindeira semana, o 25, ás 19'30. O certo é que máis dunha persoa xa me falou acerca do difícil que esta a ser esta segunda encrucillada, pero eu non atopo o difícil... co Google, claro. Non sei, o monxe benedictino do Século IX anda por calquera texto sobre a historia da música; o sobriño de Bach, pois aparece en todas as xenealoxías; o instrumento experimental... é o empregado por todos os estudosos da música dende Pitágoras.

Moito ánimo e a traballar!

Festival Mozart 2010

2010-03-12T15:17:00.004+01:00

Só unhas poucas liñas para informar acerca do Festival Mozart que hoxe se presentaba. Un par de cousas verdadeiramente interesantes: a interpretación do Soño dunha noite de verán de Mendelssohn na forma orixinal de música incidental; unha Frauta máxica para os pequenos cantada en castelán; a presenza de concertos nos museos científicos coruñeses; algúns concertos programados en pequenas vilas fora da Coruña; e as irmás Labèque...

Ata outra!

Jazz en Pontevedra

2010-03-11T15:15:00.004+01:00

Xa estamos outra vez por aquí... a segunda avaliación anda xa preto e as ocupacións parecen reproducirse soas... Onte catalogaba o disco do 7º Seminario Permanente de Jazz de Pontevedra, ademais de escoitalo..., e pensaba que unha entrada no Blogue adicada a el era obrigada. O SPJ leva xa nove anos na formación de bos músicos de Jazz, e na súa difusión a través de estupendas gravacións. No seu web podemos atopar moitos contidos de interese: información académica, ligazóns, a súa discografía, novas...
Polo de agora, tedes na nosa mesa de novidades o disco do sétimo seminario.

Que o degustedes!

A 100? ...tamén para eles!

2010-03-03T12:31:00.005+01:00

Estes días estaba a preguntarme que ocuparía a entrada número 100 do noso Blogue. Onte, na 99 eran os Biblioburros do Profesor Soriano... hoxe, na 100, outra vez o volven ser. Ocurre que esta mañá atopei un comentario no meu correo acerca dos nosos prezados Luis, Alfa e Beto. Este incluía unha ligazón a un arquivo de audio do pasado 20 de Febreiro da emisora colombiana Radio Caracol, coa nova da filmación dunha película sobre os Biblioburros. O arquivo, esta vez si, puiden traelo ao Blogue. Déixovos con el...

Parabéns para o Blogue, que vós alimentades cos vosos comentarios!

...outra nova de Luis, Alfa e Beto!

2010-03-02T23:52:00.006+01:00

Comezamos este mes de Marzo cunha nova dos nosos xa coñecidos Alfa e Beto, os Biblioburros que acompañan ao profesor Luis Soriano polas aldeas de Colombia. No mes de Xullo adicabámoslles unha entrada, e fai uns días podiamos ver unha nova sobre eles no web de CNN México. A nova inclúe un estupendo vídeo, que non puiden incrustar no Blogue polo asunto, ben serio, dos dereitos de autor. En calquera caso vos deixo a ligazón, e unha imaxe que ilustra un pouco máis a labor do Profesor Soriano.

Un saúdo!

E parabéns tamén para Cristina e Pilar!

2010-02-24T18:47:00.012+01:00

O certo é que esta entrada era parte da anterior, a adicada aos 25 anos do comezo da Radio Galega, pero cando estaba a escribir o que ides ler a continuación, pensei que era unha nova que debía ocupar unha entrada propia, así que imos...
...é que onte, Martes, Cristina Novoa, unha das nosas asesoras nisto das bibliotecas escolares xunto a Pilar Sampedro, participaba no espazo Biblioteca Aberta que se emite na Radio Galega dentro do programa Galicia por diante, máis ou menos ás 11'30 de Luns a Venres. Falou do Plan de mellora de bibliotecas escolares, do fomento da lectura, das actividades de formación do profesorado... En resume, un estupendo traballo o que levan a cabo todos os que compoñen a Asesoría de bibliotecas escolares. Aquí vos vai a ligazón á paxina da RG na que podedes escoitar o programa.

Un saúdo

Parabéns para a nosa Radio!

2010-02-24T18:15:00.008+01:00

Hoxe, ou onte para ti, lector ou lectora, a nosa Radio Galega celebra os vintecinco anos do comezo das súas primeiras probas de emisión. Era o Domingo 24 de Febreiro de 1985 que coincidía ademais co aniversario do nacemento de Rosalía de Castro. Aquí tedes a ligazón ao web que adicaron na RG á celebración, que por certo está ben interesante. Déixovos coa nova que viamos hoxe no Telexornal. ...parabéns para a nosa radio pública e a lembranza para Rosalía...

Ata máis ver!

O lembrades?

2010-02-23T11:23:00.003+01:00

Eu espero que si!
É o marcapáxinas gañador do noso concurso do pasado ano. Dende hai uns días xa temos a súa reprodución na nosa Biblioteca, e agardamos ir pouco a pouco atopando este estupendo traballo do noso violista Miguel Aira Rodríguez nas bibliotecas públicas e librerías da nosa cidade.
Estamos xa a traballar no concurso de este ano... xa vos iremos contando...

Ata outra!

Manuel Quiroga

2010-02-15T15:29:00.012+01:00

Manuel Quiroga? ...pois é o nome do Conservatorio de Pontevedra. E quen foi Manuel Quiroga? ...supoño que sería algún músico da cidade.
Se cadra esta conversa a alguén pode resultarlle algo absurda, como non saber quen foi Manuel Quiroga? Pero xa sabemos que as veces os nosos músicos non son coñecidos e recoñecidos dabondo. Igual é unha opinión moi persoal e un exemplo algo inapropiado, pero Veiga, Montes, Freire, Groba, Quiroga, Gaos, etc. deberían ser tan coñecidos, alomenos entre nós, coma o Cocido, o Faro de Fisterra ou o Encaixe de Camariñas.
Ao que vamos... Manuel Quiroga foi un moi importante violinista, compositor e pintor pontevedrés do comezo do Século XX. Como intérprete, igual isto ilustra axeitadamente o seu valor: no verán de 1911, un xurado presidido por Gabriel Fauré concedía a Quiroga, que tiña dezanove anos, o primeiro premio de violín do Conservatorio de París, nada menos! Quiroga é xunto a Sarasate e Casals dos máis importantes instrumentistas de arco da historia do noso país.
En 1937, o músico era atropelado en Nova York acabándose a súa vida como intérprete. As súas gravacións non son moitas pero chegan para apreciar o bo músico que foi Quiroga. Fai algún tempo o selo Ouvirmos publicaba dous libro-discos adicados ao violinista e á súa muller, a pianista francesa Marta Leman. E agora os temos xa na nosa Biblioteca. Fai algúns días o noso compañeiro Pablo Coria nun comentario falábanos destes libro-discos, e dun libro editado pola Deputación de Pontevedra adicado ao violinista. Dicir para rematar que hai na actualidade un cuarteto que leva o seu nome, o Cuarteto Quiroga, que no seu web teñen una biografía bastante completa do músico, e que este ano teñen dous concertos programados en Galicia: un na Coruña en Marzo e outro en Ourense correspondente ao ciclo de música de cámara Sen batuta.

E xa nada máis... ata outra!

Xa temos data e hora para o Bookcrossing!

2010-02-14T20:32:00.007+01:00

Martes 23 de Marzo ás 18'30. Esta é a data na que programamos a inauguración da nosa zona oficial Bookcrossing. Xa comezamos tamén a repartir unhas pequenas follas informativas e agardamos ir pouco a pouco acumulando libros e rexistrándoos para poder liberalos ese día. En calquera caso xa sabedes que podedes rexistralos vós mesmos; no web oficial de Bookcrossing en España hai etiquetas de moitos tipos para os libros, para a portada, para o lombo, marcapáxinas... trátase de que quen vexa o libro non pense que se trata dun libro perdido. A imaxe, por exemplo, que vedes nesta entrada é a dunha destas etiquetas.

Ata máis ver!

Unha nova encrucillada!

2010-02-11T13:08:00.005+01:00

Xa está publicada a encrucillada deste segundo trimestre! Nesta ocasión sorteamos unha estupenda webcam... a que aparece na imaxe, que é a do cartel que colgamos polo centro. Hai que dicir que fixemos dúas modificacións nas bases: os vosos datos podédelos escribir na mesma folla da encrucillada, e esta a podedes botar, sen sobre algún, na caixa que temos para isto na Biblioteca. A ver como vai a cousa... Nós, o certo é que esperamos que esta nova encrucillada sirva outra vez para que vos mergulledes nos libros, e no inevitable Google, na procura das respostas correctas.
A encrucillada a podedes descargar nesta ligazón ou recollela na Biblioteca, e as bases o mesmo, nesta ligazón ou na propia Biblioteca.

Que vaia ben!

Bookcrossing!!

2010-02-07T17:05:00.011+01:00

Se non sabes de que vai isto, o bookcrossing é unha práctica que consiste en deixar libros en lugares públicos para que outros os recollan, os lean, e os volvan deixar no mesmo ou noutro lugar. Os libros, antes de deixalos, son rexistrados no web oficial de bookcrossing e etiquetados de forma que o que os atopa pode notificar no mesmo web o achado do libro e así poder seguir a súa pista. Existen ademais zonas oficiais e puntos de recollida nos que é máis doado deixar ou atopar os libros. As razóns de participar no bookcrossing poden ser moitas: compartir un libro que nos gustou moito ou que xa non lemos, ver ata onde pode chegar o noso libro...
E nós, na Biblioteca, agardamos inaugurar pronto unha zona oficial bookcrossing. Polo de agora colocamos o cartel de punto de recollida, así se tedes algún libro que quixerades compartir o podedes deixar na Biblioteca.
Se queredes coñecer máis sobre este movemento aquí tedes a ligazón ao seu web; por certo, aínda que ao principio todo isto soaba algo estraño, a práctica do bookcrossing comezou en 2001, na actualidade podemos atopar ata persoerios ben coñecidos convertidos en bookcrossers. Seguirémosvos informando... déixovos cun pequeno vídeo.

Un saúdo!

...de Tárrega?

2010-02-03T13:36:00.015+01:00

Vaia unha curiosidade! Onte unha alumna comentaba acerca dunha obra que debía estudar, que era bastante difícil, e que era tamén onde os finlandeses de Nokia sacaran o seu coñecido ton. Non sei, se cadra son o único que descoñecía isto, pero pareceoume curioso dabondo para adicarlle unha entrada. A obra é o Gran Vals, composición escrita para guitarra a finais do XIX por Francisco Tárrega. Na imaxe podemos ver un fragmento da partitura e, sinalados, os compases onde se presenta o tema en cuestión. A partitura a atopamos, por exemplo, no web da IMSLP. Aquí vos vai a ligazón.
E como sucede moitas veces ao buscar algo pola Internet, acaba un por atopar algunha outra cousa de interese. Pois resulta que un músico do Canada, Vincent Lo, empregou o tema este como suxeito para unha fuga. Esta podémola ver e escoitar no YouTube nunha estupenda animación musical. E terceiro achado, o estupendo programa que serviu para facer esa animación. Chámase Music Animation Machine e se trata dunha aplicación que converte un arquivo MIDI nunha animación como a que se pode ver no vídeo.

Ata outra!

Biblioteca aberta

2010-02-01T22:10:00.005+01:00

Febreiriño corto, cos teus días vinteoito, se duras máis catro, non queda can nin gato, ni rato no burato.
Imos aló... Biblioteca aberta é o título do novo espazo da Radio Galega que hoxe presentábase en Santiago. Terá unha duración de entre tres e cinco minutos e se incluirá no programa Galicia por diante. O espazo incluirá pequenas entrevistas con autores, ilustradores e responsables de bibliotecas. Ademais de este programa, presentábase outro, esta vez na TVG: Palabra de autor, palabra de autora. Terá unha duración de un minuto, emitirase de Luns a Venres despois do Telexornal mediodía e presentará as novidades literarias galegas. Estes dous programas inclúense dentro das actividades do Ano do Libro e da Lectura. Penso que estes espazos aínda non figuran no web da CRTVG, así que só vos deixo a ligazón a nova no diario El Correo Gallego.

Ata outra!

Arpeggione?

2010-01-27T21:12:00.005+01:00

Arpeggione... o significado desta palabra lévanos a un instrumento e a unha fermosa composición. O arpeggione é un instrumento de corda parente da guitarra xa que ten seis cordas ademais de trastes, e do violoncello ao empregarse un arco para facelo soar e tamén polo xeito de tocalo. Este instrumento o inventou o vienés Johann Georg Staufer en 1823 e aínda que sempre tivo os seus intérpretes ben adicados a el, pode dicirse que non é verdadeiramente moi coñecido. En canto á fermosa composición, trátase da sonata en La menor que Franz Schubert escribiu en 1824. Da música só pode falar axeitadamente a propia música. O caso é que a sonata é xeralmente interpretada nun violoncello, e toda esta introdución é para recomendar un disco que está na nosa mesa de novidades: a gravación que Mstislav Rostropovich e Benjamin Britten fixeron da sonata en 1968. E que opinades da mestura? Schubert-Rostropovich-Britten...

Que a disfrutedes!

Outra vez, Aaron Copland

2010-01-23T16:10:00.006+01:00

Non é a primeira vez que falamos aquí deste importante compositor americano. Hai algún tempo recomendábamos o seu libro Cómo escuchar la música, unha lectura que este ano están a levar a cabo os rapaces de segundo de grao profesional. Por certo, e isto o esquecín o día que vos falei do libro, todas as miñas desculpas... a tradución é do noso Jesús Bal y Gay! Isto se cadra fai a lectura máis interesante, xa que para nós é como asistir a aquelas quince conferencias na New School for Social Research de New York con, entendédeme, Bal y Gay como tradutor simultáneo.
En calquera caso, hoxe quixera traer ao Blogue a colección dixital que sobre Copland teñen na Library of Congress. Está dispoñible unha morea de material: fotografías, manuscritos, documentos, etc. A verdade e que merece a pena visitala. Como exemplo, a imaxe que acompaña a esta entrada: Copland e Darius Milhaud. Aquí vos vai a ligazón.

Un saúdo!

Para botarmos unhas risas!

2010-01-19T14:21:00.004+01:00

Hai uns días atopei no YouTube este estupendo vídeo dos Muppets, ou sexa, dos Teleñecos. Trátase desta pouco coñecida melodía de Beethoven, algo que ten que ver coa alegría... Non hai que perder detalle nos seis recadros nos que aparece repetido Beaker, que é o personaxe protagonista do vídeo.

Que o disfrutedes!

Sons miúdos

2010-01-17T21:11:00.003+01:00

É o título dun artigo que podiamos ler fai uns días en culturagalega.org. O texto fai un percorrido pola música feita para os máis pequenos na nosa comunidade. Recolle moitas referencias discográficas e páxinas de interese. Aquí tedes o ligazón... por certo, a imaxe que acompaña a esta entrada pertence ao web do grupo musical Mamá Cabra, que se adica, como di o título do artigo, aos sons miúdos.

Ata máis ver!

Digatic

2010-01-13T19:42:00.006+01:00

13 de Xaneiro, primeira entrada do ano...
...e comezamos falando acerca dun novo dicionario que hai algunhas semanas podemos atopar na Internet. Trátase do Digatic, o Dicionario Galego das TIC e conta con 4000 termos relacionados coas novas tecnoloxías. O certo é que xa viña facendo falta unha publicación que recollera a forma, se cadra, máis correcta dunhas palabras coas que andamos todos os días. Aquí tedes a ligazón.

Ata máis ver!

Hoxe non pechamos!

2009-12-31T20:06:00.005+01:00

E logo! ...non pensariades que a Biblioteca ía pechar hoxe día 31? Pois non, claro... O que é certo, é que aínda que sempre hai cousas que contar, non sei, unha entrada adicada ás Ondas Martenot ou a un novo concurso, hoxe non farei outra cousa mais que felicitar o ano a todos e... a ver... se cadra lembrarvos que mañá ás 11'15 temos o concerto de primeiro de ano, o de Viena. Esta vez o volve dirixir Georges Prêtre, cos seus 85 anos! Por certo, Prêtre foi o director da estrea dunha composición que este ano cumplía cincuenta anos, La Voix humaine de Poulenc, obra ben representativa do Século XX. E xa vos deixo, que vai sendo tempo...

Pasádeo ben e feliz ano!

Xa temos gañador!

2009-12-26T12:50:00.007+01:00

O pasado Martes 22 celebrábamos o sorteo das Encrucilladas. Non foi preciso remexer no saco máis que unha vez, e a primeira encrucillada, ademáis de estar ben resolta, tiña ao seu autor entre os presentes. Era José Joaquín Roca Pérez, o pai de Xacobe, un dos alumnos de percusión do grao profesional e que é o que sae na foto. E despois desta primeira experiencia con isto das Encrucilladas, hai que dicir que o comentario xeral foi acerca do positivo da actividade, e que o pasatempo serviu en moitos casos para coñecer unhas cantas cousas interesantes sobre a música. Nesta ligazón podedes ver a encrucillada resolta, e nesta outra a gañadora. Haberá que ir preparando a seguinte... por aquí xa temos algunhas ideas...

Ata máis ver e Bo Nadal!

O sorteo o pasamos para o Martes

2009-12-16T13:09:00.004+01:00

Parece que o asunto da neve vaise levando ben, en calquera caso está a ser un día ben invernal. E como hoxe a Biblioteca só abre de xeito virtual, o sorteo das Encrucilladas non vai ser moi posible. O pasamos para o Martes 22 ás 19'30. E polo de agora máis nada, non collades frío...

Un saúdo!

Seica non era Jazz...

2009-12-13T22:42:00.006+01:00

Fai uns días o meu compañeiro Pablo Coria (o blogueiro decano do Conservatorio) enviábame unha nova que como él dicía era digna dun post. O titular é ben curioso, se encaixa este calificativo... Un espectador denuncia a un músico de jazz por no tocar jazz. Resulta que no pasado Festival de Jazz de Sigüenza un espectador denunciou ao saxofonista Larry Ochs entendendo que a música que se estaba a producir non era Jazz senón música contemporánea. Ao parecer ata a Garda Civil presentouse para tratar de aclarar, máis ou menos, o asunto. A nova ten se cadra pouco comentario... aquí tedes a ligazón a nova no xornal El País, e vos deixo tamén un vídeo do saxofonista. É certo, non é o Jazz de Count Basie pero Jazz sí que o é...

Ata outra!

Unha semana para o sorteo!

2009-12-09T12:53:00.003+01:00

Como vai a encrucillada? Xa sabedes cal é ese contratenor flamenco ou o instrumento electrónico monofónico? Lembrámosvos que o vindeiro Mércores 16 ás 19'30 na entrada do Concervatorio celebraremos o sorteo do pendrive. Así que se queredes participar o Mércores pronto chega...

Que vaia ben a cousa!

Notas para conciertos imaginarios

2009-12-08T22:01:00.004+01:00

Unha nova lectura recomendada para vós. Notas para conciertos imaginarios é outro deses libros de peto que polo miúdo recomendamos. Como xa temos dito, as veces un libro de aspecto aparentemente só divulgativo pode ser unha lectura verdadeiramente proveitosa. Neste libro o autor, Carlos Gómez Amat, preséntanos trinta e nove concertos imaxinarios a partir das súas notas de programa. Así que en cada concerto, nas súas notas, atopamos unha pequena e moi agradable lectura da que podemos disfrutar mesmo nun anaquiño de tempo. O libro está na nosa Biblioteca e tamén na Biblioteca Pública.

Que vós aproveite!

Músicas Galegas de actualidade

2009-11-29T22:06:00.009+01:00

É este o título dun ciclo de conferencias e concertos que se desenvolverá entre mañá e o vindeiro Venres 4 no Museo Provincial da nosa cidade. Estará adicado á música galega, dende Bal y Gay ata Xurxo Souto. Cada día entre as 19'30 e as 21'30 poderemos disfrutar dunha conferencia e un concerto. O ciclo o organiza a Asociación Socio-Pedagóxica Galega e a Deputación de Lugo. Xa mañá temos o seguinte programa: Rosa María Fernández, Tradición e vangarda desde os mestres Bal y Gay e Ángel Barja: a música esquecida. ...e despois: a actuación do Cuarteto de Cordas SANTART que interpretarán os Cuartetos No. 2 e 3 de Ángel Barja. E pola miña parte unha cousa máis: que pouca promoción teñen estas actividades! Aquí tedes a ligazón ao programa do ciclo!
Un saúdo!